و مردم حمله مىكردند پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم اهل بيت خود را پيشاپيش لشكر قرار مىداد كه اصحابش از آتش شمشير و نيزه مصون بمانند ( لذا ) « عبيدة بن حارث » ( پسر عموى پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم ) روز « بدر » كشته شد ، و حمزه ( عموى آن حضرت ) روز « احد » شهيد گشت و جعفر ( عموى رسول خدا ) در « موته » شربت شهادت نوشيد . كسانى هم بودند كه اگر مىخواستم نامشان را مىبردم ، كه دوست داشتند همانند آنان شهادت نصيبشان شود اما مقدر بود زنده بمانند ، و مرگشان به تأخير افتد ! شگفتا ! از اين روزگار كه مرا همسنگ كسى قرار داده كه چون من ، خدمت به اسلام ننموده ، و سابقه‌اى در دين چون سابقه من كه هيچكس به مثل آن دسترسى ندارد ، پيدا نكرده است ، من سراغ ندارم كسى چنين ادعائى كند و گمان مىكنم خداوند همچنين آگاهى نداشته باشد ( زيرا كسى نيست كه چنان سابقه و خدماتى مثل من داشته باشد ) و خدا را در هر حال شكر مىگويم . و اما آنچه از من خواسته‌اى كه قاتلان « عثمان » را به تو بسپارم ، در اين باره فكر كردم ديدم براى من جائز نيست آنها را به تو يا به غير تو بسپارم . به جان خودم سوگند اگر دست از گمراهى و اختلاف بازندارى به زودى خواهى يافت كه همانها به پيكار و تعقيب تو بر خواهند خواست و نوبت آن را نمىدهند كه تو براى دسترسى به آنان زحمت جستجو در خشكى و دريا و كوه و دشت را تحمل كنى ولى بدان اين جستجوئى است كه يافتنش براى تو ناراحت كننده است ، و ديدارى است كه ملاقات آن ترا خوشحال نخواهد ساخت . سلام بر آنان كه اهل آنند ! . 10 - و نيز از نامه‌هاى امام عليه السلام به « معاويه » چگونه خواهى بود آن گاه كه چادر اين دنيا را كه در آن فرورفته‌اى و به زينتهاى آن خرسندى از سرت برگيرند ؟ ! اين دنيا كه فريب لذتش را خورده‌اى ، تو را دعوت كرده و اجابتش نموده‌اى .